Absynt jest wysokoprocentowym alkoholem, składajacego się przedewszystkim z kwiatów i liści piołunu, anyżu z kopru włoskiego i hypozu. Absynt ze względu na jego domniemane właściwości psychoaktywne, związane z zawartym w nim tujonem, nazywany jest również „Zieloną Wróżką”.

Absynt poraz pierwszy wytworzony zosatł pod koniec XVII wieku. Początkowo znajdował zastosowanie jako lek w lecznictwie, szybko tym samym zyskując na popularności. Stosowany także jako środek przeciwgorączkowy podawany armii francuskiej w połowie XIX wieku. Powracający do domów żołnieże bardzo szybko rozpropagowali trunek, który prędko znalazł zwolenników w lokalach i knajpach. Zielona wróżka stała się modna w całej Europie, w szcególności na terenach monarchii austro-wierskiej – zwłaszcza na czeskich terenach.

Pierwsza receptura została opracowana w Szwajcarii. Początkowo stosowany był jako cudowny eliksir na wszelkie dolegliwości, zwłaszcza przeciwbólowo. Jednak znacznie większą popularność absynt zdobył na przełomie XIX i XX wieku we Francji. U szczytu swojej popularności trunek został opisany jako niebezpieczny, silnie uzależniający narkotyk (z czasem mit ten został obalony). Zawarty w piołunie tujon został oskarżony o większość szkodliwych skutków spożywania tego alkoholu. Do roku 1915 zakazano wytwarzania i sprzedaży w większości państw europejskich i w Stanach Zjednoczonych. zaczęły pojawiać się informacje o niepożądanych skutkach ubocznych po spożyciu Absynta, min. ze wzgedu na zawartość piołunu, uznawanego za roślinę halucynogenną. Jednak żadne dowody nie wskazują na to, żeby absynt był bardziej niebezpieczny, czy w większym stopniu psychoaktywny, niż inne alkohole. „Zieloną wróżkę” wytwarzano jedynie w małych ilościach, zwłaszcza w Czechach. Na zlecenie brytyjskiego importera napojów alkoholowych, u naszych południowych sasiadów produkcję absyntu rozpoczęto na dużą skalę, co poraz kolejny przyczyniło sie do spopularyzoawnia trunku. Wznowienie produkcji nastąpiło na początku lat 90. XX wieku, kiedy to państwa, należące do Unii Europejskiej zaczęły stopniowo zezwalać na produkcję i sprzedaż trunku.

Z powodu wysokiej zawartości alkoholu i znacznego stężenia olejków eterycznych powstało wiele sposobów spożywania tego trunku. Pijący absynt dodają trzy do pięciu części lodowatej wody do jednej części alkoholu, co powoduje jego mętnienie. Woda używana jest również do rozpuszczania cukru, dodawanego w celu zmniejszenia goryczy. Wszystkie te przygotowania są uważane za istotną część doświadczenia wynikającego ze spożywania absyntu, do tego stopnia, że zostały one zrytualizowane i uzupełnione specjalnymi ażurowymi łyżeczkami i innymi akcesoriami. Smak absyntu jest podobny do innych alkoholi z zawartością anyżu z wyraźnie zaznaczoną goryczą, przełamywaną z powodu dodatku różnych ziół.

Na Polskim rynku, dostępne są tylko dwa rodzaje absyntu, APSINTHION de Luxe oraz APSINTHION Grand de Luxe (produkuje sie tylko 1000 butelek rocznie). Ten pierwszy jest łatwo dostępny, zakupić go bowiem możemy w większości hipermarketów, czy też w sklepach typowo alkoholowych. APSINTHION de Luxe jest alkoholem 55%, z zawartością tujonu 10 mg/l. Nie jest to wprawdzie pierwszoligowy absynt, jednak napewno warto od niego zacząć swoją przygodę z „Zieloną wróżką. Koszt takiej przyjemności to około 40 zł.

Będąc przy granicy z naszymi czeskimi sąsiadami, polecam zakupienie tamtejszych Absytnów. Bez problemu znajdziemy tam mocniejsze trunki nawet 70%, ze zdecydowanie większą zawartością tujonu 25-35 mg/l !

Absynt niewątpliwie wrócił do łask i odzyskuje swoją dawną popularność. Dla wielu rzekome halucynacje po spożyciu trunku, można między bajki włóżyć. Nic nie zmienia jednak faktu, iż jest to trunek, z którym warto zapoznać się bliżej, do czego gorąco zachęcam !

Popularity: 5% [?]